خودکشی

من ابداً به زمان هم انگیزه‌ای نسبی ندارم

گم‌گشته‌ی غمناکم به مانند فرشته‌ای بی‌بال

من از  خود نظارگر افکار پرت خود هم باشم

سقوط میکنم از آینده‌ای درگذشته به زمان حال

_طَمومْ

من دیده‌ام تاریکی وهم‌آلود شهر را

که زمین از سکارنای خویش لوث شود

همانگونه هستی محکوم به اسیری مادگی‌ست

همانطور که باید تمام جهان نثار کُ. شود

مستی را راستی راه عقل مسدود است

ابیاتی که پس هر شعری مکتوب است

در بالاترین حالات ممکن جهان کنونی

که احراز جادو در‌ هستی معمول است 

_طَمومْ