خودکشی

زنجیر بسته…
زبان، محکوم به سکوت
نیم سگِ گله و نصفِ برّه
به گوشِ خر، یاسین خواندم
انگار سقوط کردم به تهِ درّه

این حیوانِ ناطق، زبان نمی‌داند
عادت شده بودن به برده
شورش کردن علیه مردم
حال چرا عذرخواهی کرده؟

اینان همه کور هستند و لال
مشتی ابله و سیمای پتیاره
اینان شبیهِ آدمی نیستند
نمی‌دانم فرار کرده‌اند از
کدامین سیاره

_طَمومْ

به قلب من اگر یورش بَرد چه

روانم بر پیکرم خیزش بَرد چه

در این مسلک من افسونگرم

اگر او جادوگر زمان بُود چه

_طَمومْ