خودکشی

به ظرفیت انسانی باید نظر کرد ؛ او وقتی من را رها کرد من نظاره‌گر خویش بودم و او را به فراموشی سپردم ولی او مرا هرگز .

شاید به خودم تلنگری زدم اما راه رفته رو هیچگاه برنمی‌گردم .

این نقطه‌ی عطف من است که هرگز به گذشته نمی‌نگرم و فقط او را بخشی از تجربه و گذر زمان می‌بینم .

ــطَمومٌ

از سیگارم می‌گیرم لب را

کج نشود خُلق او ز رفتارم

تو چگونه بودی برای من

اندازه یک کتاب خالی حرف دارم

آسیاب نچرخد و آسیابان بیمار

دود از شهر و مه از جادهِ جنگل

جدال آشکارِ تَن با من ، من با تَن

همنشینی با مُشتی کرم و انگل